Η εξωτερική ωτίτιδα είναι η φλεγμονή του έξω ακουστικού πόρου, του μικρού σωλήνα που εκτείνεται από τον τυμπανικό υμένα μέχρι το πτερύγιο του αυτιού. Τις περισσότερες φορές προκαλεί έντονο πόνο και μπορεί να συμβεί τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.

Η εξωτερική ωτίτιδα έχει συμπτώματα τα οποία όμως συνήθως χειροτερεύουν αν δεν αρχίσει έγκαιρα η θεραπεία:

• Κνησμός στο αυτί ή και πιο έντονος
• Ερυθρότητα στον έξω ακουστικό πόρο
• Ήπια ενόχληση η οποία επιδεινώνεται όταν τραβάτε το πτερύγιο του αυτιού ή πιέζετε τον τράγο (το μικρό τριγωνικό εξόγκωμα στο μπροστινό τμήμα του πτερυγίου) ή και πιο έντονος πόνος.
• Μικρή ποσότητα καθαρού άοσμου υγρού που τρέχει από το αυτί ή περισσότερη έκκριση υγρού από το αυτί
• Αίσθημα βουλώματος στο αυτί και απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου εξαιτίας οιδήματος και συγκέντρωσης υγρού
• Βαρηκοΐα
• Πλήρης απόφραξη του έξω ακουστικού πόρου
• Πρήξιμο και κοκκίνισμα του εξωτερικού τμήματος του αυτιού
• Πρήξιμο των τραχηλικών λεμφαδένων στο λαιμό
• Πυρετός

Η εξωτερική ωτίτιδα είναι συνήθως κάποιο βακτήριο και σπανιότερα κάποιος μύκητας. Η φλεγμονή προκαλείται όταν τα βακτήρια ή οι μύκητες έχουν πολλαπλασιαστεί και/ή έχουν εισέλθει στο δέρμα του έξω ακουστικού πόρου από κάποια πύλη εισόδου.

Η παρατεταμένη υπερβολική υγρασία στο αυτί όπως η υπερβολική εφίδρωση, ο υγρός καιρός ή το νερό που παραμένει στο αυτί μετά το κολύμπι μπορούν να δημιουργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τα βακτήρια. Ο καθαρισμός του αυτιού με μπατονέτες ή τσιμπιδάκια, το ξύσιμο με το δάχτυλο και η χρήση ωτασπίδων και ακουστικών μπορεί αν προκαλέσουν αμυχές στο δέρμα του έξω ακουστικού πόρου. Από τις αμυχές αυτές είναι δυνατόν να εισέλθουν μικρόβια τα οποία όταν πολλαπλασιαστούν προκαλούν την εξωτερική ωτίτιδα. Διάφορα προϊόντα μαλλιών ή κοσμήματα μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις ή δερματικές βλάβες που προάγουν την ανάπτυξη φλεγμονής.

 Ο ιατρός εξετάζει  τον έξω ακουστικό πόρο είτε με ωτοσκόπιο είτε με ωτομικροσκόπηση. Ο πόρος μπορεί να είναι κόκκινος, οιδηματώδης και γεμάτος με οροπυώδες υγρό. Εξετάζει  την τυμπανική μεμβράνη και το ωτικό μικροσκόπιο αποτελεί την καλύτερη επιλογή για την εκτίμηση της κατάστασης του τυμπάνου. Σε περίπτωση που η φλεγμονή δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία και επιμένει, ο ιατρός παίρνει ένα δείγμα από το υγρό που υπάρχει στο αυτί ώστε να σταλεί για καλλιέργεια με σκοπό να διευκρινιστεί ποιος ακριβώς είναι ο μικροοργανισμός που είναι υπεύθυνος για το πρόβλημα. Ο σκοπός της θεραπείας στην εξωτερική ωτίτιδα είναι η αντιμετώπιση της φλεγμονής και η επούλωση του δέρματος του έξω ακουστικού πόρου.

Σημείωση: Η εξωτερική ωτίτιδα σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα επίμονη γι’ αυτό και η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της είναι κριτικής σημασίας για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της.