Ο ίλιγγος αποτελεί ένα από τα πιο συχνότερα συμπτώματα. Αφορά στην ψευδή αίσθηση ότι κάποιος ή τα αντικείμενα γύρω του κινούνται, τη στιγμή που κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. Πολλοί ασθενείς αναφέρονται στον ίλιγγο με μία από τις παρακάτω περιγραφές:

• Βλέπω το δωμάτιο να περιστρέφεται
• Έχω αστάθεια
• Νιώθω σαν να είμαι σε βάρκα
• Φοβάμαι ότι θα πέσω
• Ζαλίζομαι
• Έχω βαρύ κεφάλι

Δύο είναι οι κατηγορίες ιλίγγου, ο περιφερικός και ο κεντρικός. Ο περιφερικός οφείλεται σε κάποια βλάβη που εντοπίζεται στο λαβύρινθο ή στο αιθουσαίο νεύρο το οποίο είναι το νεύρο που συνδέει το έσω αυτί με τον εγκέφαλο. Ο κεντρικός οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα που εντοπίζεται στον εγκέφαλο και ειδικότερα στην παρεγκεφαλίδα. Η παρεγκεφαλίδα είναι υπεύθυνη για το συντονισμό των κινήσεων και την ισορροπία του σώματος.

Περιφερικός ίλιγγος

Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως είναι ο  συχνότερος τύπος ιλίγγου και οφείλεται στη μετακίνηση των ωτολίθων από τη φυσιολογική τους θέση. Οι ωτόλιθοι είναι κάποιοι ειδικοί κρύσταλλοι οι οποίοι βρίσκονται μέσα στο λαβύρινθο και είναι υπεύθυνοι για τη ρύθμιση της ισορροπίας. Ο ασθενής αισθάνεται ίλιγγο περιστροφικού τύπου όταν κάνει κάποια απότομη κίνηση του κεφαλιού δεξιά ή αριστερά, όταν αλλάζει πλευρό στο κρεβάτι, όταν ξαπλώνει ή σηκώνεται από αυτό. Το αίσθημα αυτό διαρκεί για κάποια δευτερόλεπτα και στη συνέχεια αφήνει μία αίσθηση αστάθειας ή όπως συχνά αναφέρουν οι ασθενείς «θολούρας».

Νόσος Meniere. Πρόκειται για μία διαταραχή του λαβυρίνθου και χαρακτηρίζεται από ίλιγγο, εμβοές (βουητό στο αυτί) και βαρηκοΐα.

Λαβυρινθίτιδα ή Αιθουσαία νευρίτιδα. Είναι οξεία φλεγμονή του λαβυρίνθου ή του αιθουσαίου νεύρου η οποία προκαλεί ξαφνική έναρξη έντονου ιλίγγου.

Κεντρικός ίλιγγος

Συχνότερες αιτίες του κεντρικού ιλίγγου

• Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
• Όγκος της παρεγκεφαλίδας
• Ημικρανία
• Σκλήρυνση κατά πλάκας

Η αντιμετώπιση του ιλίγγου εξαρτάται από το αίτιο που τον προκαλεί. Σε γενικές γραμμές μπορεί να περιλαμβάνει οδηγίες για ξεκούραση στο κρεβάτι, λήψη αντιεμετικών και κατασταλτικών του λαβυρίνθου φαρμάκων όπως είναι τα αντιισταμινικά και οι βενζοδιαζεπίνες. Σε περιπτώσεις νόσου Meniere μπορεί να χορηγηθούν και διουρητικά.